زمینه و هدف: برای تعیین حساسترین بافتها نسبت به اثرات سرطانزایی اورتان و تاثیر مصرف نیتریت سدیم بر آن بررسی هیستوپاتولوژیکی بر روی نوزده بافت موش انجام شد.روش کار: مطالعه حاضر از نوع تجربی (Experimental) بر روی 40 موش بالینی 11-9 هفته که به طور تصادفی به 4 گروه مساوی تقسیم شدند (5 موش نر و 5 موش ماده) انجام شد. آنها را برای مدت 20 هفته تحت مداخله قرار دادیم. گروه اول (NS+NaCl) در طی مداخله به جای آب آشامیدنی از سرم فیزیولوژی که 50 mg/L نیتریت سدیم در آن حل شده بود استفاده نمودند. گروه دوم (U) به مدت سه روز پشت سرهم و هر روز یک باراورتان (600mg/kg) در داخل صفاق (IP) تزریق شد. گروه سوم (U+NS) نیز با همین روش اورتان دریافت نمودند و علاوه بر آن، در طی مداخله همراه آب آشامیدنی 50mg/L نیتریت سدیم داده شد. در گروه چهارم (U) هیچ گونه مداخله ای انجام نشد. کلیه موشهای باقیمانده در هفته 20 کشته و مورد بررسی قرار گرفت. بافتهای مغز، چشم، قلب، ریه، معده، مری، دودنوم، ژوژنوم، کولون، سکوم، پانکراس، طحال، کبد، کلیه، مثانه، تخمدان، رحم، لوله های رحمی، بیضه، آنها جهت تغییرات هیستوپاتولوژیک مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج با استفاده از تست فیشر دقیق مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: در کل موشهای مورد بررسی در گروه “U” نسبت به گروههای “C”  و “NS+NaCl” به ترتیب P<0.02, P<0.004 و در گروه “U+NS” نسبت به گروههای “C” و “NS+NaCl” به ترتیب p<0.02, p<0.003 تشکیل تومورهای ریوی افزایش معنی داری داشت. در موشهای ماده مورد بررسی، تومورهای ایجاد شده در بافت ریه در گروه “U” نسبت به هر دو گروه “C” و “NS+NaCl” (p<0.05) و همچنین در گروه “U+NS” نسبت به گروههای “C” و (p<0.009) “NS+NaCl” بیشتر بود. در  کل موشهای تحت بررسی فراوانی تومورهای بدخیم، در گروه “U+NS” نسبت به دو گروه “C” و (P<0.003) “NS+NaCl” افزایش معنی دار داشت. در موشهای ماده مورد بررسی علاوه بر اینکه فراوانی تومورهای بدخیم در گروه “U+NS” نسبت به دو گروه “C” و (p<0.009) “NS+NaCl” بیشتر بود نسبت به گروه “U” نیز (p<0.05) افزایش معنی دار داشت. اختلاف بین فراوانی هیپرپلازی و متاپلازی در بافت معده گروههای مورد بررسی معنی دار نبود. در سایر بافتها ضایعه غیر طبیعی مشاهده نشد.نتیجه گیری:1- اورتان در بافت ریه اثرات تومورزایی داشت. 2- مصرف توام نیترات سدیم با اورتان باعث تقویت اثرات تومور زایی اورتان در موشهای ماده و همچنین ایجاد تومورهای بدخیم هم در موشهای ماده و هم در کل موشها نسبت به گروههای "کنترل" و "نیتریت و کلرید سدیم" شد. به طوری که در موشهای ماده این گروه علاوه بر گروههای "کنترل" و "نیتریت و کلرید سدیم" نسبت به گروه "اورتان" نیز تشکیل تومورهای بدخیم تفاوت آماری معنی دار داشت. تقویت اثرات بدخیمی اورتان بوسیله نیتریت سدیم برای اولین بار در این مقاله گزارش شده است.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تاثیر نیتریت سدیم بعنوان یک بازدارنده آندی بر روی خوردگی آرماتورهای فولادی مورد استفاده در سازه های بتنی می باشد. برای این منظور از روش پلاریزاسیون پتانسیو دینامیک سیکلی بر روی نمونه های فولادی در محلول مشابه حفرات بتن استفاده گردید. نتایج حاصل از آزمایشات الکتروشیمیایی نشان داد که حضور نیتریت سدیم در محلول مشابه بتن حاوی یون کلراید بطور قابل توجهی باعث افزایش پتانسیل جوانه زنی حفرات به مقادیر مثبت تر گردیده واین امر باعث به تاخیر افتادن جوانه زنی حفرات می گردد در حالی که پتانسیل ترمیم حفرات با افزایش غلظت نیتریت سدیم در ابتدا افزایش وسپس تقریبا ثابت باقی می ماند ، بطوری که هیچگاه با پتانسیل جوانه زنی حفرات برابر نخواهد شد. این موضوع بیانگر آن است که در حضور یون نیتریت حفرات تشکیل شده روی سطح فلز بطور کامل ترمیم نخواهد شد. همجنین سطح نمونه ها بعد از انجام پلاریزاسیون سیکلی بمنظور تائید نتایج حاصل آزمایشات الکتروشیمیایی مورد بررسی های میکروسکوپی قرار گرفتند

سابقه و هدف: با توجه به مصرف روزافزون فراورده های گوشتی و استفاده از نیتریت سدیم در این محصولات، به عنوان نگهدارنده، آنتی اکسیدان و تثبیت کننده رنگ و مخاطرات ناشی از استفاده از این نمک مانند ایجاد مسمومیت و سرطان زایی نیتروزآمین ها، این مطالعه با هدف تعیین الگوی تغییرات باقیمانده نیتریت سدیم در 4 گروه فراورده گوشتی تولیدی کشور در مدت زمان نگهداری در دمای 4oC انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه که به روش توصیفی انجام گرفت، 4 گروه فراورده گوشتی قرمز حرارت دیده بر اساس استاندارد ملی کشور شامل محصولات دارای 40، 55 تا 60، 80 و 90 درصد گوشت حاوی 120mg/kg نیتریت سدیم، در یکی از واحدهای تولیدی کشور، در 3 نمونه برای هر گروه از فراورده ها تولید شد. نمونه ها در حین فرایند و طی نگهداری در دمای 4oC، به مدت 87 روز، در21 نوبت و 2 بار تکرار از نظر میزان باقیمانده نیتریت سدیم طبق روش AOAC مورد آزمون قرار گرفتند. یافته ها: میزان باقیمانده نیتریت سدیم در فراورده حاوی40 درصد گوشت از مقدار 66mg/kg در روزِ تولید با یک روند نزولی پس از اتمام بررسی به مقدار 21mg/kg رسید. میزان نیتریت سدیم در فراورده حاوی 55 درصد گوشت از 63 به20mg/kg ، در فراورده حاوی 80 درصد گوشت از 53 به 4mg/kg و درفراورده حاوی 90 درصد گوشت از 51 به 3mg/kg رسید. پس از 87 روز نگهداری، تفاوت بین سطح نیتریت سدیم در هر فراورده به طور معنی داری کاهش یافت. درمقایسه 4 گروه فراورده از نظر باقیمانده نیتریت، اختلافی بین سطوح 40 با 55 و 80 با 90 درصد گوشت وجود نداشت، ولی بین باقیمانده نیتریت سدیم در سطوح 40 و 55 با 80 و 90 به طور معنی داری اختلاف وجود داشت (P<0.05). نتیجه گیری: با توجه به زیان های ناشی از باقیمانده نیتریت و مشتقات حاصل از آن برای سلامت انسان، پیشنهاد می شود با در نظر گرفتن جوانب میکروبی و ارگانولپتیک فراورده ها، میزان مجاز نیتریت افزوده شده با توجه به درصد گوشت آنها تغییر یابد و برای 4 گروه فراورده گوشتی حرارت دیده موجود در کشور، با توجه به درصد گوشت و الگوی تغییرات باقیمانده نیتریت سدیم از این ماده استفاده شود.

مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی امکان جایگزینی نیتریت سدیم با عصاره گانودرما لوسیدیوم (GLE)در فرمولاسیون مارتادلا بود. مواد و روش ها: بدین منظور مقدار نیتریت سدیم مجاز در مارتادلا (ppm120) با عصاره گانودرما لوسیدیوم(GLE) در مقادیر (25، 50، 75 و 100 درصد) به همراه ppm 50 رنگدانه کارمین (CP) و بدون رنگدانه کارمین جایگزین گردید. بنابراین 10 تیمار مطابق با طرح کاملا تصادفی طراحی گردید و میزان فلاونوئید، فنل کل، IC50، خصوصیات رنگی b*, L*), *a)، میکروبی (شمارش کلی میکروبی، کپک و مخمر، کلی فرم ها، کلستردیوم پرفرینجنس، استافیلوکوکوس اورئوس) آنها در روزهای 1، 25 و 50 ام نگهداری در دمای Cº,4 مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد با افزایش درصد جایگزینی (GLE) به جای نیتریت سدیم و استفاده از (CP) میزان فلاونوئید، فنل کل افزایش و IC50 کاهش یافت. با افزایش درصد جایگزینی (GLE)به جای نیتریت سدیم a*، L* کاهش و b* افزایش پیدا کرد. شایان ذکر است میزان کپک و مخمر و شمارش کلی در تمامی نمونه های مورد آزمون در تمامی بازه های زمانی در محدوده قابل قبول استاندارد ملی ایران (شماره 2303) بود و کلی فرم ها، کلستردیوم پرفرینجنس، استافیلوکوکوس اورئوس در هیچ یک از نمونه های مورد بررسی در تمامی بازه های زمانی مشاهده نگردید. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد با استفاده از (GLE) به همراه(CP) به جای تمام یا بخشی از نیتریت سدیم مصرفی در فرمولاسیون مارتادلا می توان جایگزین نمود بدون اینکه اثر نامطلوب بر خصوصیات کیفی و میکروبی محصول داشته باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: ترکیبات نیتریت از جمله افزودنی هایی هستند که در فرآورده های گوشتی مورد استفاده قرار می گیرند، همچنین امروزه به دلیل استفاده بی رویه کودهای نیتروژن دار این ماده به صورت گسترده در آب خاک و اکوسیستم ها وجود دارد و می تواند زندگی بسیاری از انسانها را در معرض خطر قرار دهد، لذا مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر نیتریت سدیم بر سرخرگ ششی در موش های صحرایی نر صورت پذیرفت.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی 30 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به طور تصادفی به سه گروه 10تایی تقسیم شدند، سپس به مدت 60 روز مورد مداخله قرار گرفتند. گروه های مورد آزمایش به گروه های دریافت کننده دوز حداقل نیتریت سدیم (175 mg/kg/day) و گروه دریافت کننده دوز حداکثر (350 mg/kg/day) و گروه کنترل تقسیم شدند. در پایان روز 60 پس از بیهوشی و خونگیری مستقیم از قلب، سرخرگ ششی از بدن حیوان خارج، و سپس جهت بررسی تغییرات بافتی از آنها مقاطع بافتی تهیه شد. عواملی نظیر ویژگی های بافت شناسی (مورفومتریک و مورفولوژیک) سرخرگ، تغییرات وزن بدن در قبل و بعد از آزمایش و میزان نیتریک اکساید خون مورد بررسی قرار گرفت. داده های به دست آمده توسط نرم افزار SPSS نسخه 17 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.نتایج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد میزان نیتریک اکساید در خون حیوانات گروه های دریافت کننده نیتریت سدیم در مقایسه با گروه کنترل، به صورت معنی داری افزایش یافته است (p£0.05). همچنین ضخامت لایه میانی در گروه دریافت کننده دوز 350 میلی گرم برکیلوگرم نیتریت سدیم در سطح معنی داری نسبت به گروه کنترل خود کاهش یافته است (p£0.05).نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل، نیتریت سدیم در دوزهای مختلف توانست میزان نیتریک اکساید خون را افزایش دهد و در دوز 350 میلی گرم نیتریت سدیم باعث کاهش ضخامت لایه میانی سرخرگ ششی گردید. بنابراین نیتریت یک عامل خطر در انسان می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.